Sadranan Kanggo Ngelingake Marang Leluhur

 

Saben ngarepe sasi pasa, akeh warga sing padha nganakake ziarah kubur ana ing makam leluhure. Tradhisi iki adat padatan saben taun kaleksanan ana ing sasi ruwah lan aran tradhisi Sadranan. Tradhisi sadranan nduweni karep pinangka kanggo ngraketake tali silaturahmi/ ngelingake para anak turun marang leluhure. Secara run temurun, tradhisi iki dianakake ana tlatah ngendi wae.

Wiwit esuk warga masyarakat uwis nyawisake sesasji jajan pasar ana ing pendhapa makam. Unike sesaji jajan pasar kabeh diwadhahi ana jero wadhah tenongan, kang digawe saka nam naman pring. Wadhah tenongan wujude bunder kaya rodha ban mobil, dadi ciri khas ana ing tradhisi sadranan. Senadyan saiki wis ana tenongan kang digawe saka bahan alumunium, nanging wujude tetep ora ngurangi saka asli lan pigunane.

Ana ing njero tenongan pendhudhuk desa menehi manekawarna sesaji, ing antarane wajik ketan, jadah, sega tumpeng, panggang pitik, kerupuk, lawuhan lan sesaji sesaji liya. Saben warga beda-beda anggone menehi rerangken sesaji, gumantung kekarepane sing sedhekah. Nanging senadyan maneka warna jinise, mligine sega tumpeng lan panggang pitik kudu ana ing njero tenongan.

Tradhisi sadranan kanggo ngelingake anak turun, menawa pawongan iki duweni leluhur kang nate mbangun generasi, nate nggawe pranatan lan nate nggawe Sejarah ana ing desa. Tradhisi sadranan bisa kanggo mbangun rasa persatuan lan kesatuan. Ora mbedakake siji lan sijine, ora mbedakake golongan lan agama, kabeh tumpleg bleg dadi siji ana ing tradhisi sadranan. Makna iki dadi salah sijine alesan nganti tumeka saiki tradhisi sadranan isih tetep lestari dianakake. Wiwit jaman para wali tradhisi sadranan uwis dilakoni.

Sabubare ubarampe sadranan didongakake, banjur di edum kanggo warga masyarakat liya kang ora duwe, saprelu kanggo sodaqoh. Ana ing wektu sadranan, akeh warga sing ngalab sawab, nyenyuwun marang Gusti lumantar punden cikal bakal, nyenyuwun tansah diparingi bagas, waras, lancar rejekine lan panyuwun liyane.

Kapethik saka Panjebar Semangat, No. 20, 18 Mei 2018